• Śmiechotki

          • Witajcie Śmiechotki

             

            Drogie Śmiechotki czy pamiętacie do jakiego przedszkola chodzicie? Nasze przedszkole nosi nazwę „Mali Optymiści”, a właśnie w minioną niedzielę obchodziliśmy święto, o którym jeszcze pewnie nie słyszałyście. To święto nazywa się „Światowym Dniem Optymizmu”. Optymizm, to trudne dla Was słowo i pewnie zastanawiacie się, co ono oznacza. Optymista to taki człowiek, który jest zawsze uśmiechnięty i szczęśliwy. Potrafi poradzić sobie z każdym zadaniem i nigdy się nie poddaje. Wierzy, że ludzie są dobrzy i sam stara się być dobrym i pomocnym. Optymista potrafi okazywać radość i cieszyć się bo wie, że to pozwala mu w pokonywaniu trudności, nawiązywaniu przyjaźni, być po prostu szczęśliwym. Symbolem Optymistów jest tęcza.

             

             

            Tęcza

             

             

            Oto zadanie dla wszystkich optymistycznych Śmiechotków. Wykonajcie kolorową tęczę, by uczcić nasze święto. Jeśli chcecie, to narysujcie ją lub namalujcie, albo wydrukujcie tęczę, którą znajdziecie w kartach pracy i wyklejcie ją kolorową plasteliną. Czekam na Wasze prace.

             

            Tęcza mieni się wieloma kolorami tak, jak wiosenna łąka, na której spotkamy wiele kolorowych owadów dlatego..

             

             

            Dziś zabieram Was w świat zwierząt żyjących na łące. Na pewno każdy z Was miał okazję być na łące. Czy zastanawialiście się kiedyś ilu tam możemy spotkać mieszkańców? Pewnie nie. Dlatego w tym tygodniu chciałam Wam pokazać, że wśród wysokich traw łąki mieszka wiele istot. Ale czy wiecie, jakie są ich zwyczaje, czym się żywią, gdzie mieszkają i co dla nas robią? To posłuchajcie..

             

             

            Łąka i jej mieszkańcy

             

            Na początek proponuję Wam obejrzenie bajki pt. „Wędrówki skrzata Borówki”. Sympatyczny mały skrzacik zapozna Was z mieszkańcami łąki. Oglądajcie uważnie, by po filmie odpowiedzieć na kilka pytań - FILM.

             

             

            A teraz kilka pytań do Was:

             

            Jak nazywał się skrzat?

            Od kogo skrzat dostał zaproszenie?

            Kogo Borówka szukał na łące?

            O czym opowiadała Koniczynka skrzatowi?

            Jakie zwierzęta spotkali na łące?

            Jakie owady można spotkać na łące?

            Jakie inne zwierzęta oprócz owadów mieszkają na łące?

            Czy ktoś zapamiętał jaka koniczyna przynosi ludziom szczęście?

             

             

            W świecie motyli

             

            Najbardziej kolorowymi mieszkańcami łąki są motyle. I wcale od razu nie są kolorowe. Czy wiecie skąd się biorą i jak wyglądają? Zapraszam Was na bajkę pt. „Motyl”. Oglądajcie uważnie, a dowiecie się wiele o ich narodzinach.

             

             

            Motyle
                

            Przygotujcie materiały plastyczne takie jak: farby, papier kolorowy, rolki po papierze, plastelinę, kolorowe papierki lub guziki, papierowe talerzyki, krepinę itp. I wykonajcie pracę plastyczną na temat „Kolorowe motyle”. Zróbcie pracę dowolną techniką wykorzystując któryś z podanych materiałów. Możecie też użyć materiałów nie wymienionych i zrobić pracę według własnego pomysłu. Przedstawione poniżej obrazki prac mogą być dla Was inspiracją. Zdjęcia swoich prac przyślijcie na adres: zdalni306@gmail.com.

             

                 

             

            A teraz jeśli jesteście zmęczeni i chcecie odpocząć to usiądźcie wygodnie i popatrzcie sobie na najpiękniejsze motyle świata kliknijcie obok- MOTYLE.

             

             

            Ile tu owadów?

             

             

             

            Wytęż wzrok i policz ile jest, motyli, biedronek, pszczółek, koników polnych i muszek. Odpowiedz na pytanie: Których owadów jest najwięcej, a których najmniej?

             

             

            Rysowane wierszyki

             

            Spróbujcie nauczyć się rysować motylka. Przygotujcie kartkę, kredki i włączcie film. Rysujcie według instrukcji. Rodzice, jeśli dziecko nie będzie potrafiło wykonać samodzielnie zadania to poprowadźcie jego rękę. Zróbcie kilka prób, a na pewno się uda. W czasie projekcji zatrzymujcie obraz, by dziecko miało czas na narysowanie poszczególnych elementów.

             

             

            Poznajemy rodzinę pszczółki Mai

             

             

             

             

            Czy wiecie jak ma na imię najbardziej znana pszczółka i gdzie mieszka? Jeśli nie, to zapraszam Was na bajkę, która opowie Wam o przygodach małej pszczółki. Oglądajcie uważnie, a potem opowiedzcie rodzicom o czym była bajka i kogo w niej poznaliście.

             

             

            Rodzice, zapytajcie dzieci o:

             

            Jak miała na imię pszczółka?

            Kto jest matką wszystkich pszczół?

            Jak nazywała się opiekunka Mai?

            Czego uczyły się pszczoły w ulu?

            Jakie zwierzęta poznała Maja na łące?

            Jak miał na imię konik polny i na czym grał?

            Jak nazywa się dom pszczół?

            Jakie marzenie miała Maja?

             

            Pszczółki

                                                            

            Spróbujcie z rodzicami lub rodzeństwem wykonać pszczółkę. Prace mogą mieć formę płaską lub przestrzenną. Poniżej kilka pomysłów na wykonanie pracy. Zdjęcia swoich prac przyślijcie na adres:  zdalni306@gmail.com.

             

               

             

             

             

             

            Gimnastyka buzi i języka

             

            Czas poćwiczyć naszą buzię i język. Mamo, tato wykonajcie z dziećmi poniższe ćwiczenia.

             

             

            Zacznijcie od ćwiczeń oddechowych. Kliknij na link obok, a zobaczysz jak zrobić ćwiczenia by zachęcić dziecko do ich wykonania - ĆWICZENIA ODDECHOWE.

             

            A teraz gimnastyka dla języka - kilka ćwiczeń pionizujących język:

             

             

            • Wesoły konik – kląskanie (ważne jest aby buzia była otwarta)
            • Ciekawski język – język chce dotknąć do nosa, dotyka górnej wargi i górnych zębów – naprzemiennie, następnie zagląda do gardła (kilkakrotnie powtarzamy to ćwiczenie)
            • Liczenie górnych ząbków – czubek języka dotyka po kolei wszystkich ząbków na górze (ważne aby buzia była otwarta)
            • Pędzelek – język maluje sufit w buzi (podniebienie)
            • Łopatka – wyjmujemy język z buzi starając się aby kształtem przypominał łopatkę, podnosimy jego brzegi, w środku tworzy się zagłębienie

             

            Na koniec kilka logopedycznych wierszyków utrwalających poprawne wymawianie głosek – dzieci powtarzają treść za rodzicem.

             

            “Ślimak”

            Szedł po drodze ślimak
            Do szkoły się uczyć.
            I tak wciąż powtarzał:
            śma-śma
            śmo-śmo
            śmu-śmu
            śme-śme
            śmy-śmy
            śmą-śmą
            śmę-śmę
            Taki śmieszny ślimak,
            co uczyć się chciał

             

            „Dżdżownica”

            Zjadła dżem dżdżownica,

            wreszcie pękła jej spódnica.

            Zapłakała więc żałośnie:

            „Jak na drożdżach brzuch mi rośnie”.

             

            ,,Żaba i żuk"

            Duża żaba nad kałużą
            napotkała żuka.
            Żuk na nóżki buty włożył
            i butkami puka.
            Żółte butki, żółty szalik
            i żółty kapelusz.
            Pyta żaba: „Dokąd bieżysz,
            mój ty przyjacielu?”
            „Idę żabko na przyjęcie
            do pana bociana.
            Będzie żuraw, żółw i jeżyk.
            Chodź i ty kochana.

             

            Rodzicu pamiętaj!

            • Ćwiczenia powinny być wykonywane bardzo dokładnie, bez pośpiechu. Należy pamiętać aby czas trwania i liczbę powtórzeń dostosować do indywidualnych możliwości i potrzeb dziecka.
            • Można do „gimnastyki buzi i języka” wykorzystywać każdą okazję: spacer, podróż itp.
            • Zadaniem dorosłego jest pokazanie poprawnie wykonanego ćwiczenia i zachęcanie dziecka do pracy.
            • Trzeba chwalić malucha za podejmowany wysiłek, nawet gdyby efekty nie były początkowo najlepsze.

             

            Sylabowe zgadywanki

            Przyjrzyjcie się obrazkowi i nazwijcie wszystkie owady. Rodzice, ćwiczymy syntezę i analizę sylabową.

            Rodzice podawajcie dziecku nazwy owadów sylabami, a jego zadaniem będzie złożenie sylab i podanie nazwy w całości. Później zróbcie odwrotnie. Podajcie nazwę owada, a zadaniem dziecka będzie podzielenie wyrazu na sylaby. Do syntezy i analizy możecie również wykorzystać nazwy innych elementów obrazka takich jak: trawa, chmury, niebo, drzewo, kwiaty. Niektóre nazwy można podawać w formie zdrobniałej np. biedronka – biedroneczka, pająk – pajączek, mrówka - mróweczka itp. Policzcie z ilu sylab składa się każdy wyraz.

            Taniec z Mają

            Zapraszam Was do tańca z pszczółką Mają. Zaproście do niego mamę, tatę i rodzeństwo. Miłej zabawy! Kliknij i tańcz: 

             

             

            ,,Zielona żabka"

            Na pewno wiecie, że żaby są przysmakiem bocianów ale czy bocianowi łatwo jest upolować żabkę? Rodzice przeczytajcie opowiadanie B. Formy „Zielona żabka” i zadajcie dzieciom pytania znajdujące się poniżej. Po odpowiedziach wyjaśnijcie pojęcie „barwy ochronne”. Porozmawiajcie o innych zwierzętach które zmieniają kolory by ukryć się przed niebezpieczeństwem.

             

            Zielona żabka nad stawem mieszkała. Siadała w trawie i wciąż rozmyślała.
            Ach, jaka jestem brzydka, zielona, jak roślinki w stawie. Nie wyglądam wcale ciekawie. Kto taką brzydką zechce mieć żonę. Dlaczego wszystko mam takie zielone!
            W pobliżu żabki ważka usiadła. A żabka rzecze:
            Jaka powabna. Wszyscy uwagę na nią zwracają, barwy jej bardzo mnie zachwycają.
            Nagle biedronka się pojawiła.
            Czemu się smucisz sąsiadko miła? Bezchmurne niebo, piękna pogoda a w stawie czysta i chłodna woda.
            Biedronko, piękna twoja sukienka. Ciągle zazdrośnie na nią ktoś zerka. Jam nieszczęśliwa w swojej zieleni, kolor mój nigdy już się nie zmieni.
            Wtem dumnie bocian przez łąkę kroczy. Otwiera mocno swe bystre oczy.
            Jak tu zielono, moi kochani, że aż się w głowie kręci czasami.
            We wszystkie strony zerka ciekawie.
            Och, może żabka siedzi gdzieś w trawie. Pora śniadania właśnie nastała, drobna przekąska by się przydała.
            Żabce serduszko mocno zabiło."

            Kiedy mnie ujrzy nie będzie miło. Widok bociana to nie zabawa. Dobrze że wkoło zielona trawa. Teraz rozumiem - barwa zielona, specjalnie dla mnie jest przeznaczona. Trudno mnie dostrzec zatem bocianie, chyba gdzie indziej zjesz dziś śniadanie.

            Rozmowa na temat treści opowiadania:
            - Dlaczego żabka była smutna?
            - Kogo żabka spotkała na łące?
            - Kto chciał ją zjeść?
            - Czy udało się bocianowi złapać żabkę?
            - Dlaczego bocian nie dojrzał żabki w trawie?

             

            My jesteśmy żabki

             

            Posłuchajcie piosenki o żabkach, nauczcie się słów i zatańczcie.

             

             

            Tekst piosenki:

             

            1. My jesteśmy żabki
            Mamy cztery łapki
            Skaczemy po trawie
            Bocian nas nie złapie

             

            Ref: Hop, hop, hop
            Skaczą żabki w bok
            Hop, hop, hop
            Skaczą żabki w przód
            Hop, hop, hop
            Skaczą żabki w tył
            Hop, hop, hop
            Skaczą ile sił

             

            2. My jesteśmy żabki
            Po to mamy łapki
            By popływać w stawie
            I skakać po trawie

             

            Ref: Hop, hop, hop
            Skaczą żabki w bok
            Hop, hop, hop
            Skaczą żabki w przód
            Hop, hop, hop
            Skaczą żabki w tył
            Hop, hop, hop
            Skaczą ile sił / x2

            Spotkanie z żabą

            Jak myślicie czy żaby są przyjaciółmi owadów? Jeśli nie wiecie to obejrzyjcie bajkę w której pszczółka Maja spotyka żabę. Dowiecie się z niej co potrafi żaba, czym się żywi oraz znajdziecie odpowiedź na postawione pytanie. Oglądajcie uważnie!

             

             

            Rodzice porozmawiajcie z dziećmi na temat obejrzanej bajki. Zapytajcie, czego dowiedziały się o żabie i jej zwyczajach. Zwróćcie uwagę dzieci na zachowanie Mai w stosunku do żaby. Wyjaśnijcie dzieciom, że czasami jest tak, że kogoś się boimy ale są takie sytuacje, że musimy przezwyciężyć swój strach, by udzielić pomocy osobie która jest w niebezpieczeństwie.

             

             

            Wesołe żabki

             

            Obejrzyjcie filmik i wykonajcie żabki według instrukcji. Rodzice wytnijcie i przygotujcie dzieciom elementy żabki. Zdjęcia swoich prac przyślijcie na adres zdalni306@gmail.com.

             

             

            Jeśli macie ochotę możecie wykonać żabki prezentowane na obrazkach.

             

             

               

             

            A teraz zapraszam Was do zabawy „Szukamy zielonego koloru”. Dziecko szuka w najbliższym otoczeniu przedmiotu w kolorze zielonym, podchodzi do niego i dotyka go. Zabawę można utrudnić np. poprzez wydawanie poleceń typu: znajdź coś zielonego w kuchni, w łazience czy w pokoju, znajdź zielone ubranko, poszukaj zielonych klocków, wymień zielone zwierzęta, wymień co może być zielone itp.

             

             

            Żaby wiosną

            Popatrzcie na film a dowiecie się, co żaby robią wiosną i jak wygląda ich naturalne środowisko.

             

             

            Mrówka i Ślimak

            Wśród zwierząt żyjących w wysokich trawach łąki znajdziemy także mrówki i ślimaki. Czy wiecie dlaczego mówi się, że ktoś jest pracowity jak mrówka albo powolny jak ślimak. Obejrzyjcie film a dowiecie się skąd wzięły się takie powiedzenia.

             

             

            Jak myślicie, czy ślimaki są małe? Pewnie tak. Jeśli chcecie się przekonać to zobaczycie, że nie do końca jest to prawdą. Kliknij:  ŚLIMAK GIGANT

             

             

             

            Ślimakowe rodzinki

             

            Zapraszam Was do zabawy plastycznej. Przygotujcie kolorową plastelinę z której wykonajcie ślimakowe rodzinki. Spróbujcie wykonać kilka ślimaków tak, by każdy następny był nieco mniejszy. Jeśli chcecie zrobić kolorową muszlę to połączcie ze sobą dwa lub kilka kolorów plasteliny. Do pracy możecie również wykorzystać naturalne muszelki lub makaron jeśli posiadacie je w domu. Zdjęcia swoich prac przyślijcie na adres:  zdalni306@gmail.com.

             

            Jeśli wykonaliście ślimakowe rodzinki to Brawo! Ale czy potraficie narysować ślimaka? Jeśli nie, to spróbujcie to zrobić tak, jak pokazuje film. Rodzice postępujcie tak, jak przy nauce rysowania motylka.

             

             

             

            Biedronka Klara

             

            Na pewno każdy z Was widział biedronkę i liczył kropki na jej skrzydełkach. Ale pewna biedronka o imieniu Klara była bardzo chora. Pewnego dnia okazało się, że kropki na jej skrzydełkach znikają i jak by tego  było mało skrzydełka zaczęły tracić swój czerwony kolor. Jeśli chcecie dowiedzieć się jak zakończyła się historia chorej biedronki to usiądźcie i przeczytajcie bajkę.

            Pierwsze urodziny, jakie Klara zapamiętała to te, podczas których na jej grzbiecie pojawiła się trzecia malutka kropeczka. — Co roku na twoich skrzydełkach będzie przybywała jedna kropka, Klaro. Pewnego dnia będzie ich osiemnaście. Wtedy staniesz się dorosłą biedronką, założysz swoją rodzinę, będziesz miała dzieci... — wyjaśniła córeczce mama. Biedroneczka z radością pokiwała głową na znak zrozumienia. Odtąd w każde urodziny z dumą oglądała nową kropkę, która dodawała jej sił i przybliżała ją coraz bardziej ku upragnionej dorosłości. Aż do dnia..., kiedy zauważyła, że jedna z kropek gdzieś zniknęła, a po niej następna i następna. Zamiast nich na skrzydełkach pojawiły się białe plamy, które zaczęły pochłaniać również cały piękny, czerwony kolor jej skrzydełek. — Co teraz będzie? — zastanawiała się przestraszona Klara.

            — Przecież nawet nie uzbierałam osiemnastu, a już niedługo znikną zupełnie, a ja stanę się biała i przezroczysta. Piła dużo soku z buraków, czerwonych malin, truskawek, które przygotowywała jej mama. Ale sok zabarwiał skrzydełka biedroneczki na bardzo krótko, a potem zmywał się wraz z wodą podczas kąpieli. Rodzice Klary udali się po poradę do starego, mądrego chrząszcza, który nie jedno już w życiu widział i wiele wiedział. Chrząszcz wysłuchał ich uważnie, a potem rzekł: — Musicie znaleźć drugą, taką samą biedroneczkę, podobną do waszej córki, jak dwie krople wody. Tylko ona może oddać część swoich kropek i uchronić Klarę przed zniknięciem.

            Rodzice rozpoczęli usilne poszukiwania. W tym czasie biedroneczka Klara opadała z sił, ale się nie poddawała. Wierzyła usilnie, że kiedyś wyzdrowieje, będzie mogła dorosnąć, założyć własną rodzinę i mieć gromadkę małych biedroneczek. Wszyscy przyjaciele pomagali jej, jak mogli. Pytali i szukali identycznej biedronki. Do jej domu ciągle zgłaszały się biedronki chętne do pomocy. Jednak żadna z nich nie była taka sama, jak Klara.

            Aż pewnej nocy, w czasie burzy, do domku biedronek ktoś zapukał. — Wpuście mnie — poprosił cichutki głosik zza drzwi. Rodzice otworzyli, bo nie umieli odmówić pomocy nikomu. Przygarnęli zagubioną, zziębniętą i całkiem przemoczoną istotkę. Dali jej ciepłe, suche ręczniki i wskazali miejsce do spania. A potem zasnęli, bo byli już bardzo zmęczeni swoimi troskami. Tymczasem nowo przybyła wysuszyła się, ogrzała i zaczęła ciekawie rozglądać się wokół. Nagle na ścianie w pokoju zobaczyła zdjęcie biedronki łudząco podobnej do siebie! Zupełnie jak lustrzane odbicie. Z ust gościa wydobył się okrzyk zdumienia.

            Wyrwani z głębokiego snu rodzice biedronki wbiegli do pokoju i sami również krzyknęli. Tak byli zadziwieni tym, co zobaczyli: przed nimi stała biedronka identyczna, jak ich córka. Zaprowadzili gościa do pokoju Klary gorąco prosząc o pomoc. Biedronka z radością oddała część swoich kropek. Potrząsnęła tylko leciutko skrzydełkami i kropki same odnalazły właściwe miejsca na skrzydełkach Klary. Po chwili skrzydełka Klary zaczęły się czerwienić. Biedroneczka nabierała sił, bladość zniknęła z jej policzków. Wyfrunęła z łóżka i tańczyła radośnie skacząc po całym domu. Odtąd, co roku, Klarze przybywała na skrzydełkach nowa, czarna kropka. W końcu uzbierało się ich na pewno więcej niż tylko osiemnaście...

            Biedroneczki

            A teraz czas na piosenkę. Posłuchajcie piosenki, a potem zaproście do tańca rodziców i rodzeństwo.

             

            Żuk i biedronka

             

            Posłuchajcie uważnie wierszyka ilustrowanego obrazkami opowiadającego o pewnym żuku i biedronce. Po wysłuchaniu odpowiedzcie na pytania zamieszczone poniżej.

             

             

            A to pytania do Was:

            Do kogo przyszedł żuk?

            O co żuk poprosił biedronkę?

            Dlaczego biedronka nie chciała wyjść za żuka?

            Jaką naukę dostał żuk?

             

             

            Rysujemy biedronkę

             

            Zapraszam Was na naukę rysowania biedronki:

             

             

            Ćwiczymy rękę i oko

             

            Rodzice zwracajcie uwagę na prawidłowy chwyt kredki.

             

             

            Zajrzyjcie do kart pracy

            Wykonaj labirynty:

            Połącz cienie:

            Ciuciubabka

            Poznaliście już grę w „Kolanko” teraz zapraszam Was do nowej zabawy podwórkowej, która nazywa się „Ciuciubabka”. Podczas zabawy musicie dobrze wytężyć słuch i ostrożnie się poruszać. Zaproście do zabawy mamę, tatę, babcię, dziadka i rodzeństwo.

            Oto zasady zabawy:

            Jeden uczestnik zabawy zostaje ciuciubabką, której zasłania się oczy. Pozostali uczestnicy otaczają ciuciubabkę. Na hasło „łap nas!” ciuciubabka dąży do złapania jednego z uczestników gry nie odsłaniając swoich oczu. Gracze mogą nawoływać ciuciubabkę, która starając się kierować tylko dochodzącymi głosami złapać jednego z graczy. Złapana osoba zostaje ciuciubabką.

             

             

            Na tym kończymy naszą przygodę z mieszkańcami łąki.

            Pozdrawiam wszystkie Śmiechotki. Do zobaczenia w następnym tygodniu!