• Pomysły na zabawy z dzieckiem

          • Gry słowne

            Przekręcanie słów

            Nasze przedszkole – tralalole
            Nasza pani – tralalani
            Nasz kolega – tralalega
            Nasz tata – tralalata……… Życzymy wesołej zabawy - tralalawy.

            Jestem księżniczką

            Uczestnicy siedzą w kole, mama zaczyna zabawę: „Jestem księżniczką i w swojej kuchni mam, np. rondelek”. Kolejna osoba powtarza: „Jestem księżniczką i w swojej kuchni mam rondelek i ….”(dodaje coś swojego). Każdy kolejno powtarza to, co usłyszał wcześniej dodając swoją rzecz. Ostatnia osoba musi powtórzyć wszystkie wymienione rzeczy (całe zdanie). Teraz zmiana ról.

            Ra ta ta ta tum

            Uczestnicy siedzą obok siebie w rzędzie, jedna osoba naprzeciwko. Wszyscy znają swoje imiona i  starają się zapamiętać, kto jest z prawej i lewej strony. Osoba siedząca naprzeciw  wskazuje pałeczką (może być ołówek) na dowolnego, za każdym razem innego członka rodziny i mówi „w prawo ratatatatum” lub „w lewo ratatatatum”. Wskazana osoba musi powiedzieć imię sąsiada z danej strony zanim przebrzmieją słowa „ratatatatum”.
            Jeżeli to się nie uda - zajmuje miejsce osoby naprzeciwko, jeżeli zdąży - zabawa jest kontynuowana.

            Prawda/Fałsz

            Potrzebne będą: kartki, taśma, flamastry, 2 krzesła
            Na krzesłach przyklejamy kartkę TAK, NIE. Dzieci stają naprzeciwko krzeseł. Rodzic wypowiada krótkie zdania, a zadaniem dziecka jest określenie czy dane stwierdzenie jest fałszywe, czy prawdziwe i zajęcie właściwego miejsca. Ta osoba, która zajmie właściwe miejsce zdobywa punkt. Kto zdobędzie więcej punktów wygrywa. Dziecko również może być osobą prowadzącą i wypowiadać zdania, a rodzice uczestnikami gry.
             Przykładowe zdania:
            - żaby są czerwone
            - kangury mieszkają w Australii
            - wiosną opadają liście
            - wiewiórki lubią orzechy

            Kot ministra jest …

            Zabawa jest rozgrywana w turach i może mieć dowolną liczbę graczy. Każdą rundę rozpoczyna zdanie „kot ministra jest…”, a zawodnicy muszą w określonej kolejności wybrać odpowiedni przymiotnik. Tura odpowiada jednej literze alfabetu – po rozpoczęciu gry pierwsza osoba może powiedzieć, że „kot ministra jest aktywny”, druga zaś, że „kot ministra jest ambitny” itd. Zabawa trwa do wyczerpania się pomysłów.
             

            Wymyślamy nowe nazwy przedmiotów

            Kładziemy na stole kilka przedmiotów dowolnie wybranych, np. książka, wazon, piłka, nożyczki, laka. Następnie wraz z dziećmi powtarza ich nazwy. Jedna osoba wymyśla nową nazwę przedmiotu, druga odgaduje, do którego przedmiotu może pasować nazwa
             

            Łańcuch wyrazów

            Wariant 1
            Podaj słowo zaczynające się na pierwszą głoskę poprzedniego słowa.  Kolejne słowo musi się zaczynać na głoskę, na którą skończył się poprzedni wyraz. Jeśli pierwsze słowo to „kubek”, to kolejna osoba musi wybrać słowo na głoskę „k”. Wydaje się proste, dosyć szybko jednak zauważycie, że słowa na literę „a” kończą się najszybciej, a „yeti” może pojawić się tylko raz. Przykład: rower, rzeka, arbuz, zegar …
            Wariant 2
            Pierwsza osoba mówi dowolny wyraz. Kolejna powtarza go i dodaje kolejny wyraz.
            Gra wydaje się prosta, jednak z każdym kolejnym słowem łańcuch wyrazów robi się coraz dłuższy, a odtworzyć je trzeba według kolejności. Gdy ktoś się pomyli może zostawić fanta, którego trzeba na koniec gry wykupić. W grze chodzi bardziej o ćwiczenie umysłu niż o rywalizację.

             

            Trudne słowa

            Przegłoskuj słowo trolejbus. Albo konstantynopolitańczykowianeczka  (to taki żart językowy, chociaż słowo jak najbardziej poprawne).  Zobaczycie, ile będzie przy tym zabawy. Możecie też bawić się w głoskowanie nazw przedmiotów w zasięgu waszego wzroku.
             

            Dokończ zdanie

            Jedno z Was zaczyna zdanie od słowa „Rower”. Kolejna osoba musi dopowiedzieć kolejny element, czyli na przykład „rower jedzie”. I tak dalej. Na początku jest prosto, bo zdanie ma tylko kilka słów. Im dalej, tym trudniej (musicie zapamiętać całe zdanie – każdy z Was!). Jeśli ktoś się pomyli – zaczyna nowe zdanie.
             

            Niekończąca się historia

            Gra pobudzająca wyobraźnię i myślenie abstrakcyjne. Pierwsza osoba wypowiada jedno zdanie, a zadaniem kolejnej jest dopowiedzenie historii, ale tak, żeby miała sens i mogła trwać jak najdłużej.
            Przykład:  „Właśnie wstał nowy dzień, a promienie słońca obudziły śpiącego lwa.”;  „Zaspany lew ziewnął głośno i uśmiechnął się do żaby.” …
            W innej wersji można również zamiast całych zdań dopowiadać pojedyncze wyrazy. Przykład: wazon – stoi – na – parapecie – w - …

             

            Skojarzenia

            Gracz numer jeden wypowiada słowo lub frazę, a zadaniem kolejnej osoby jest szybkie oznajmienie, z czym poprzednie słowo mu się kojarzy. Przykład: fotelik – podróż – pociąg – bilet – konduktor – mundur – żołnierz…
             

            Pomidor

            Chyba nie trzeba tłumaczyć zasad? Przecież każdy zna tę grę. Może i nie uczy niczego nowego, ale ile przy niej śmiechu? A śmiech to zdrowie :) Naszym zadaniem jest rozkojarzenie tytułowego Pomidora. Zadajemy mu pytania i próbujemy rozśmieszyć. Osoba będąca Pomidorem na wszystkie pytania powinna odpowiadać pomidor. Gra kończy się, gdy Nasz Pomidor pomyli się, roześmieje lub gdy pozostali gracze poddadzą się.
             

            Papier, kamień, nożyce

            W tę grę gramy, gdy musimy coś wylosować. Czasem się przydaje :). Można też ćwiczyć przeliczanie, poprzez bieżące sumowanie punktów swoich wygranych gier.
             

            Rymowanki

            Możemy mówić pierwszą część, a dziecko będzie kończyć rymowankę. Co z tego wyjdzie zależy tylko od was, ale na pewno będzie śmiesznie :)
             

            Łamańce językowe

            Kto potrafi w szybkim tempie wyrecytować:
            Suchą szosą szedł Sasza do suszarni suszyć śliwki.
            W czasie suszy szosa sucha.
            Król Karol kupił królowej Karolinie korale koloru koralowego.
            W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie i Szczebrzeszyn z tego słynie.
            Stół z powyłamywanymi nogami.
            Czarna krowa w kropki bordo gryzła trawę, kręcąc mordą.
            Czarny dzięcioł z chęcią pień ciął.
            Czy rak trzyma w szczypcach strzęp szczawiu, czy trzy części trzciny?
            Cesarz czesał włosy cesarzowej, cesarzowa czesała włosy cesarza.

             

            Zabawa w kolory

            Czerwony jak: cegła, pomidor,  jabłko… czyli wymieniamy wszystkie rzeczy na dany kolor (koniecznie  naprzemiennie: raz jedna, raz druga osoba). Gdy skończą się pomysły zmieniamy kolor.
             

            Skojarzenia

            Zadaniem dziecka jest wymyślenie jak największej liczby określeń przymiotnikowych do podanych słów: mama, przedszkole, las, kot i inne ( np. kot – puszysty, miły, mięciutki, łaciaty, mały, wesoły).